Het boerenleven

Hello mates,

Na een paar dagen zoeken, werk gevonden, ging iets moeilijk dan we hadden gedacht (weer een sprookje, fruitplukken zou je altijd kunnen doen hier).

Afgelopen dinsdag konden er twee mensen beginnen bij een boer. Die dag konden er twee mensen werken en toen zijn Judith en ik gegaan. We moesten om 5 uur bij het caravanpark in Gatton zijn, 20 minuten rijden vanwaar wij zitten. Daar zouden meer mensen zijn die naar dezelfde farm zouden gaan. We wisten nog niets over het loon en wat we moesten doen.
We werden weg gebracht door Maarten en Sandra en daar aangekomen moesten we bij twee Koreanen in stappen met wie meekonden rijden. Het was een oud en bijna uit elkaar vallend busje, waarvan de deuw niet helemaal dicht kon, maar gelukkig ben ik er niet uitgevallen.
Op de farm aangekomen moesten we dus aardappels rapen. Een andere aziaat zei dat ze ons 25 dollar per grote kist vol zou betalen. Wij hadden geen flauw idee of dar redelijk was en zijn dus maar gewoon begonnen. Later bleek dat het zwaar onredelijk was, want wij hadden het hardst gewerkt van iedereen (allemaal mannen) en we hadden na 9 uur werken er maar 4 vol, zou dus 50 dollar per persoon zijn voor 9 uur werken. We hadden het er met twee boeren (locals) over en die zeiden dat hun baas niet zo slecht uitbetaalde en dat ze ook niet wisten wie die vrouw was.
Later bleek het een contracteur te zijn die waarschijnlijk meer dan helft in haar eigen zak steekt. Toen ze me 's avonds belde zei ik dat we niet voor haar wekte maar voor de baas van de farm (was ook de afspraak en ze had niets behalve mn telefoonnummer), toen ging ze helemaal uit haar stekker tegen mij.
Maar uiteiendelijk goed gekomen en we krijgen nu 15.50 dollar per uur betaald, een stuk beter dus en voor farmwerk gewoon normaal.
Maarten en Sandra zijn ons wel gevold naar de farm om te kijken of we goed terecht zouden komen (er gingen ook nog een auto met 5 Afrikanen naar dezelfde farm) en het was ook wel echt raar om zomaar in een auto te stappen, zonder dat je weet waar je naar toe gaat en wat je gaat doen.
Het bleken allemaal aardige mensen te zin , nouja die Koreanen konden geen word engels, maar die Afrikanen wel. Het was wel echt grappig, want die Koreanen zagen er echt uit als Aziaten en dan leek het net op een rijstveld in China ofzo. Een stukje verder stonden die Afrikanen (sudanese) bij elkaar te werken en dan leek het weer net Afrika. De mensen van die boerderij waren ook echt heel aardig allemaal, gelukkig maar, want sommigs Australiers zijn echt raar. Maar ik zou toch niet met ze willen ruilen.
Aan het einde van de dag weer met die Koreanen mee terug. Na 5 minuten haddden ze geen bezine meer....en dan sta je daar in de middle of nowhere, zonder bereik met je mobiele telefoon. Leek lang te gaan duren en dus besloten Judith en ik te gaan liften, dat was echt zo leuk!. We hadden al afgesproken om niet bij tee mannen in te stappen. Ja mam, ik doe echt wel voorzichtig hoor!!
Uiteindelijk meegenomen door een man die ons helemaal naar Laidley heeft gebracht, terwijl hij daar helemaal niet hoefde te zijn. Was wel een aardige kerel, de buurman van de farmer voor wie werkte.
De volgende dag een uur eerder beginnen, wat inhield dat we om 3 uur 's nachts op moesten staan. Is allemaal goed gegaan en zorgt ervoor dat ik niet al te lui word hierzo. Ik voelde me wel net een oud wijf aan het einde van de dag, ik kon bijna niet meer bukken.
We hebben, maar twee dagen gewerkt, ze hadden niet meer werk. Misschien na de kerst nog een paar dagen. Maar uiteraard was het de dagen dat we moesten werken heerlijk weer, iets wat niet zo was de dagen voor we moesten werken en erna. Gelukkig vandaag strak blauwe lucht.

We zaten trouwens op een caravan park met allemaal rare mensen (moesten daar vandaag weg), maar wel heel goedkoop, 145 dollar voor een week, voor 4 persoon (is omgerekend 2 euro 50 per nacht, denk ik even snel uit mn hoofd ), met koelkast, tv en meer dan genoeg ruimte.
We zaten wel echt tussen de boeren op het caravanpark en het waren ook wel echt hele rare mensen. Er was een man, die alleen maar twee middelvingers had, diet het erg leuk vond om bij ons langs te komen en het over echt helemaal niets te hebben. Hij was ook wel een btje eng. Reden we 's nachts om 4 uur weg om te gaan werken, stond hij ineens voor de auto, met zijn twee middelvingers omhoog. Hij boodt mij en Judith ook werk aan als fotomodel, hij wist nog wel iemand die ons kon gebruiken. Sindsdien deed ik net als ik hem niet hoor als hij weer eens tegen mij ging praten.
Een keer liepen we 's nachts naar de wc en toen hoorde we een vrouw in paniek gillen en roepen dat ze de politie zou bellen enzo. We wisten niet zo goed wat we moesten en zijn toen maar naar de campingbaas gelopen. Die vervolgens precies wist over wie we het hadden en erbij vertlede dat het normaal was, hij wist alleen niet wat er gebeurde, maar we hoefde niet bang te zijn.
Verder was er een echtpaar waarvan de man gister al het geld dat ze nog hadden, had opgemaakt aan kerstinkopen, eindstand was dat de man in de auto zat en zijn vrouw vanuit hun caravan naar hem stond te schreeuwen.

Eergister hoefde we ook niet te werken en we zijn toen een dagje naar Surfers Paradise geweest. Lijkt een beetje op Miami, alleen dan in het klein.
Overdag hebben we op het strand gezeten en 's avonds wisten we niet zo goed wat we moesten doen en zijn we toen maar een hal in gedoken, met allerlei soorten spelautomaten. Was best leuk ;-)

Nu zijn we in Brisbane, we hebben vandaag aan de Laguun gelegen om weer een beetje bij te kleuren. Straks gaan we naar de familie van Judith en Maarten waar we blijven slapen en ook eerste kersdag zullen zijn. 's Avonds gaan we dan uit, schijnt hier helemaal leuk te zijn met kerst. wat we de rest van de week gaan doen weten we nog niet zo goed, maar dat zien we dan wel weer. Als het kan gaan werken.

Annemarie